Beetje gezopen


Gerrit komt strontzat thuis. Hij laat zich voor dood neervallen in zijn bed naast zijn vrouw. Hij wordt wakker aan de poort van de hemel en Petrus zegt:
"Gerrit jongen, je bent gestorven in uwe slaap".
Gerrit, volledig uit zijn lood geslagen, antwoordt:
"Dood? Ik kan niet dood zijn! Ik hou te veel van het leven! Ik wil terug naar huis!"
Petrus zegt: "Je kan alleen maar terugkeren als een kip."
Gerrit antwoord: "Zolang ik kan terugkeren naar een boerderij dicht bij mij thuis, is het goed!"
Zo gezegd, zo gedaan.
Daar staat Gerrit, bedekt met veren en krabbend in de grond.
Een haan komt dichterbij: "Ah, jij bent die nieuwe kip?"
"Hoe is je eerste dag hier geweest?"
"Niet slecht" zegt Gerrit de kip, "maar ik voel iets raar in mijn
buik, net alsof ik ga ontploffen."
"Je ovuleert", legt de haan uit, "Zeg nu niet dat je nog nooit een ei hebt gelegd? Ontspan, laat je volledig gaan, dat is heel normaal".
Gerrit luistert naar de haan en enkele oncomfortabele momenten later:
voilà, een ei!
Gerrit loopt over van emotie na zijn eerste kennismaking met het moederschap.
Met volle overgave legt hij nog een tweede ei.
Terwijl hij zich klaarmaakt om ook nog een derde ei te leggen, voelt hij een harde klap op zijn hoofd en hoort hij zijn vrouw roepen:
"Gerrit, word wakker, je schijt ons hele bed vol !"
Stuur naar een vriend of vriendin Bookmark and Share
Meer moppen in Schunnig: